Zoals jullie in mijn vorige blog  konden lezen is zoonlief rond zijn tweede verjaardag gestopt op het kinderdagverblijf. Een medisch kinderdagverblijf of kinderdienstencentrum zou beter bij hem passen. Mijn man en ik zijn maar gaan google-en. Wat is er in de buurt? Waar kan hij heen? Waar kunnen wij ons verhaal van zoonlief doen en ziet deze opvang mogelijkheden voor onze zorgvraag ?

De keuze was vrij beperkt maar toen we het kinderdienstencentrum benaderde waar zoonlief nu inmiddels 3 jaar zit, voelde dit gelijk goed. Er werd telefonisch een intake gepland en we werden voorbereid. Het zou een groot verschil met een ‘gewone’ crèche zijn. Allemaal kindjes met handicaps, lichamelijk en/of verstandelijk, zorgintensief. Confronterend. Zoonlief is nog zo jong en de ontwikkelingsmogelijkheden zo onzeker. Het acceptatie en verwerkingsproces was net begonnen. Maar wát moesten wij verwerken? Niemand kan in de toekomst kijken en weet hoe het hem in het leven zou vergaan.

We werden hartelijk ontvangen en zoonlief ging gelijk op ontdekking toen we een week later het kdc binnen stapte. Zoonlief werd ingeschreven en na een wachtlijst van een paar weken mocht hij starten. Twee ochtendjes per week. Tot zijn vierde verjaardag werd dit langzaam uitgebreid en toen hij vier jaar werd is hij naar de volgende groep gegaan binnen het kdc. Door zijn grote ontwikkelingsachterstand is speciaal onderwijs laat staan regulier onderwijs geen optie.

Met vierjarige leeftijd is de zorgindicatie afgegeven door de jeugdwet en de gemeente voor tien dagdelen per week dus is hij de hele schoolweek (maandag t/m vrijdag) van 8.45 uur tot 15.15 uur op het kinderdienstencentrum aanwezig.

Zoonlief zit in een fijne groep van maximaal 8 kindjes per dag en twee juffen + een stagiaire. Veel aandacht voor structuur, verwijzers, picto’s en diverse specialisten die de kinderen apart nemen voor behandeling, therapie en groepsactiviteiten voor onder andere logopedie, ergotherapie zijn aanwezig.

Ook het tweede autismeonderzoek wat we hebben laten uitvoeren op vierjarige leeftijd van onze zoon heeft plaatsgevonden op het kdc.

Zo’n 12 kilometer van ons huis is het kdc gevestigd. We brengen en halen hem zelf met de auto. Dag in dag uit. De volgende stap zal zijn met het busje mee.. maar ja…iets met loslaten…

We zijn blij met het kdc. Een fijne plek voor zoonlief om te zijn. Letterlijk én figuurlijk. ‘Zijn’ wie hij is. En ons te ontzorgen. Want de zorg die we -met alle liefde geven- is intensief. De ‘zin’ en opgewondenheid bij het vertellen ’s ochtends het naar ‘school’ te gaan en de grote glimlach bij het ophalen ‘s middags bevestigd ons dat ook hij blij is met dit plekkie!