Ieder ‘schooljaar’ brengt de schoolfotograaf een bezoek aan het kdc waar zoonlief 5 dagen per week aanwezig is. Het is bij hem (voornamelijk voor onbekende) moeilijk om zijn aandacht te krijgen en vast te houden. Contact maken gaat vluchtig. Stilzitten vergt heel veel moeite en vindt hij lastig.

Jaren zijn de (school)foto’s eigenlijk niet goed gelukt maar vorig jaar hadden we een lucky shot! Een spontane lachende blik précies goed getimed toen hij in de camera keek. De afdruk daarvan hangt (dat begrijp je 🙂 )100 bij 150 cm. in de woonkamer!

Recent was het zover. We zijn een jaar verder. Qua uiterlijk eigenlijk helemaal niet zo heel veel veranderd met een jaar geleden. Naast de individuele foto’s en de klassenfoto’s mogen ook de broertjes en zusjes mee op de foto. Via een intekenlijst waar zoonlief met zusje als eerst aan de beurt is omdat geduld dus echt een ding is bij zoonlief en het kdc daar gelukkig in mee denkt, is de uitdaging om mijn kroost samen zittend op een houten kistje op de foto te krijgen.

Zoonlief blijft tot mijn grote vreugde *geluksmomentje* (afleiding en professionele begeleidster bij de fotograaf) verrassend goed zitten! Zusje is een beetje zenuwachtig en daar waar ze graag de camera pakt (Holland next topmodel 2032 eat you’re heart out!) en de foto’s van haar op mijn smartphone niet te tellen zijn blijft haar blik wat gespannen.

Ik aanschouw het tafereel van een klein afstandje om zo niet in het licht van de fotograaf te staan en ben zo trots. Daar zitten ze, broer en zus. Ik denk aan foto’s van hen samen die er nagenoeg niet zijn. Nadat zusje geboren is en zoonlief net gediagnosticeerd is beleven we als gezin een zeer heftige tijd zoals jullie al eerder konden lezen. De dromen en idealen van een klein ventje van twee jaar met zijn zusje op schoot met misschien zelfs een klein kusje vastgelegd voor later hebben wij niet.

En nu; drie jaar later, zitten ze samen op het houten kistje!

Met smart wacht ik het eindresultaat af. Mocht het dit jaar niet gelukt zijn gaan we er volgend jaar weer voor en pronkt de afdruk van zoon 1.0 gewoon nog een jaartje langer aan de muur!