Na het zien van een reportage over autismegeleidehonden op televisie komen mijn man en ik afgelopen zomer achter het bestaan van de autismegeleidehond.

Naast de ‘bekende’ blindengeleidehonden leidt het KNGF onder andere hulphonden op bestemd voor mensen met PTTS (de Buddyhond) en honden voor het (be)geleiden van kinderen in de leeftijd van drie tot zeven jaar die autisme hebben. De autismegeleidehond biedt:

  • Veiligheid: het kind kan niet meer zomaar wegrennen;
  • Bewegingsvrijheid: het hele gezin kan zonder strijd op stap;
  • Positieve invloed: vaak verandert het gedrag van het kind;
  • Vriendschap: het kind heeft altijd een kameraad in de buurt.

(Bron: KNGF)

We zijn nieuwsgierig en enthousiast en vragen informatie aan bij het KNGF. Na het retourneren van de vragenlijst wordt het eerste telefonisch kennismakingsgesprek ingepland. Een uur zit ik met een begeleider van het KNGF aan de telefoon. Aan de eerste eisen voor het in aanmerking komen van een autismegeleidehond voldoen we.

Het is een lang, intensief traject met veel stappen die doorlopen moeten worden. Door het tweejarig trainingsprogramma voor de hond en de kosten die het KNGF maakt, worden er maar tien honden per jaar opgeleid als autismegeleidehond.

Veel meer vraag dan aanbod dus. Hierdoor is de selectie streng. Het streven is de honden (begrijpelijk) in een gezin te plaatsen waar het belang, en de slagingskans van een match het grootst is.

Na iedere ronde is het afwachten of we door zijn. De bevindingen van onze begeleider wordt in het team besproken waarnaar wij vervolgens horen of we de volgende stap in het traject mogen/kunnen zetten.

Na een aantal rondes te hebben doorlopen was drie weken geleden een eerste kennismaking met een autismegeleidehond bij ons thuis een feit. De kinderen en wij konden kennismaken met een (grote) hond en er werd gekeken hoe ze op de hond reageerden. Zusje vond het iets wat spannend maar ook heel leuk. Zoonlief vond het vooral interessant, een hond in huis!

Hij liet zich gemakkelijk via het buiktuigje koppelen aan de hond waardoor we ook een stukje aangelijnd hebben kunnen wandelen. Op wat moeilijke momentjes na bij het wachten met oversteken ging het goed. Zeker zo voor de eerste keer!

Deze ontmoeting werd wederom in het team besproken en recent hebben we gehoord dat we door zijn naar een van de laatste rondes en de PAWS Workshop mogen gaan volgen! Het komt nu dichtbij! Spannend!

Voor het eerst écht een stukje wandelen zonder handje te geven! Een hand die hij overigens liever niet geeft omdat zoonlief zelf op ontdekking wil gaan. Iets wat regelmatig leidt tot een driftbui maar zonder handje te geven is naar buiten gaan eigenlijk geen optie. Hij loopt weg. Hij ziet totaal geen gevaar. Het geluid en de verwerking van mijn stem gaat op in het verkeer, de auto’s, de regen en al het ruis wat op straat te vinden is.

Weglopen van zoonlief is dan ook mijn grootste nachtmerrie. Als hij alleen op straat zou zijn, zijn de gevolgen niet te overzien. Alle deuren in ons huis en tuin zitten daarom ook altijd op slot.

In maart 2018 gaan mijn man en ik op cursus. In een tijdbestek van drie maanden gaan wij meerdere dagen praktisch en theoretisch aan de slag met als doel deze cursus geslaagd te eindigen en alles…of in ieder geval heel veel van de autismegeleidehond te weten en toe te kunnen passen in ons gezin.

Er staat dan nog één huisbezoek en één locatiebezoek met een autismegeleidehond op de planning. Bij een positieve afronding van dit alles komen we op de wachtlijst voor een eigen autismegeleidenhond. De wachtlijst bedraagt gemiddeld zes tot twaalf maanden.

Mochten jullie meer willen weten over de inzet van de autismegeleidehond en wat hij precies voor ons gezin zou kunnen gaan betekenen, klik dan hier!

Uiteraard houd ik jullie op de hoogte van de ontwikkelingen in dit traject!