Ieder jaar een beetje weemoedig en een tikkeltje sentimenteel sluit ik de december ‘feestmaand’ af. Hoewel ik aan het eind van deze januarimaand 31 kaarsjes hoop uit te blazen, blijf ik van binnen een klein meisje als het om feestdagen en vieren gaat.

Ik kom uit een warm en liefdevol gezin. De herinneringen aan Sinterklaas, Kerstmis en de jaarwisseling waren altijd gezellig en fijn. Ik genoot zo intens van deze magische maand. Met alles erop en eraan.

Tijdens mijn eerste zwangerschap regelmatig mijmerend om dit ook in mijn eigen gezin te creëren. Het ultieme geluk zou voor mij bestaan uit de uitjes die we met elkaar zouden maken, de activiteiten die we zouden ondernemen, verjaardagen groots te vieren, heerlijke vakanties te beleven en feestdagen te omlijsten. Nieuwe tradities zouden inslijten… Maar dit liep toch even anders…

Vaak toch kaal, zo rustig, zo aangepast, regelmatig niet compleet met zijn viertjes. Zonder alle figuurlijke slingers en bombarie waar ik wél van houd en van geniet.

Maar zoonlief trekt de slingers en de bombarie niet. Raakt in paniek, begrijpt het niet en dan ben ik hem ‘kwijt’. Hoe kan ik genieten als ik mijn zoon zo zie vechten en ik hem verlies. Moet ik dan egoïstisch zijn en aan mijn idealen vasthouden omdat ík dat zo graag wil, wat dus alles behálve ideaal is? Nee… het maakt mij niet gelukkig.

Daar waar ik altijd streef naar halfvolle glazen, koesteren, zegeningen tellen, blijft het regelmatig lastig en slikken dat mijn dromen en idealen van mijn gezinnetje zo bijgesteld moesten worden.

Zonder schroom durf ik hardop te zeggen dat afgelopen jaar niet mijn jaar was. Heftige diagnoses werden opnieuw bij zoonlief gesteld. Diverse tegenslagen en teleurstellingen (op meerdere gebieden) werden keer op keer geïncasseerd. Ik heb dit jaar teveel gehuild.

Maar ook nu- juist nu- streef ik naar volle glazen in 2018. Ik heb besloten dit mijn jaar te maken waarin ‘Carpe diem’ mijn nieuwe lijfspreuk wordt. Ik zal mijn zo warm ontvangen en goed gelezen blog, carrièreswitch (waarin ik binnenkort mijn droom zal gaan verwezenlijken, maar daarover later meer) lieve familie en vrienden koesteren en waarderen als nooit te voren!

Dus pak ik dat (half)volle champagneglas erbij, hang ik de denkbeeldige slingers op, verheug ik me als een klein meisje op mijn komende verjaardag en proost ik graag op nog heel veel geluksmomentjes in 2018!

Cheers!