Iedere donderdag haalt de begeleidster van zoonlief hem ‘s middags uit het kdc. Ze stappen samen in haar auto en rijden een minuutje of twintig naar de manage een aantal kilometers verderop. Zoonlief is op de manage kind aan huis merkte ik toen ik afgelopen donderdag een keertje mee ging om te kijken.

Na alle enthousiaste verhalen van de begeleidster, de foto’s en filmpjes wilde ik zelf heel graag zoonlief op pony Zorro zien rijden! Bij aankomst liep zoonlief gelijk de buitenbak in. Hij laat zich vervolgens ook goed aan de hand meenemen om naar de stal van Zorro te gaan en hem te gaan berijden.

Behendig gaat hij zitten. Eventjes zijn balans vinden. Rustig en relaxt door de manen woelen. Helemaal in zijn element als hij in draf -en dus wat sneller- gaat.

Zoonlief geniet en geeft steeds vaker kundig met zijn vingertjes het gebaar ‘lopen’ aan als Zorro stilstaat en hij van zoonlief wel weer mag gaan stappen.

Soms is zoonlief even zijn ‘draai’ kwijt en wat onrustig maar door zich achterover te laten vallen en zo half liggend óf als Dik Trom achterstevoren Zorro te berijden vindt hij zijn schik weer terug. Heerlijk gezicht die ‘Dik-Trom-positie’: beentjes om Zorro heen geslagen. Beiden handen op de paardenbillen en een grote lach op zijn gezicht. (Leuk voor de lezers die in plaatjes denken 🙂 )

Heerlijk in de buitenlucht. De dieren op de manage om zich heen. Een lieve begeleidster waar zoonlief maar ook zusje, Luuk en ik heel blij mee zijn. Het is een fijne, actieve invulling van de donderdagmiddag voor zoonlief en standaard een goede daaropvolgende nacht voor ons allen.

Superhelden rijden op Zorro, en Zorro maakt van onze held een echte cowboy.

Yee – Haw!