Zoals jullie al eerder konden lezen gaat zusje (voorlopig) mee naar de zwemles van zoonlief. Het is zo leuk te zien hoe ze genieten. Sprongen maken. Letterlijk en figuurlijk. Zoonlief zwemt in het zwembad van een zorgcomplex waar ruim 400 mensen met een verstandelijke beperking wonen. Het landgoed biedt een ruime keus aan activiteiten en dagbesteding en heeft dus ook een zwembad. Omdat dit zorgcomplex van dezelfde organisatie is als het kdc waar zoonlief overdag is, kwamen we zo ook bij deze zwemlocatie terecht. ‘Onze’ zwemleraar werkt op het complex met volwassenen en kinderen met een verstandelijke beperking en/of autisme. Hij begrijpt zoonlief.

Zorgcomplex

Iedere dinsdagmiddag rijd ik samen met zoonlief en zusje het zorgcomplex op. Het zwembad ligt wat verder op het landgoed waardoor we aardig wat woningen en de kinderboerderij passeren voordat ik daadwerkelijk mijn auto parkeer.

”Wie wonen hier allemaal mama?” Vraagt zusje geïnteresseerd. Ik vertel haar dat er mensen met een verstandelijke beperking wonen. ”Dus die mensen zijn een beetje gehandicapt?” ”Dat klopt” beaam ik. ”Maar als hier mensen wonen die gehandicapt zijn waarom zwemmen wij hier dan?” Vraagt ze vervolgens. ”Je weet toch dat je broer autisme heeft en wat anders is dan andere kindjes, toch?” Ze laat me amper uitpraten en gaat verder met haar verhaal. ”Mijn broer is wel een beetje anders en kan niet praten maar hij is natuurlijk niet gehandicapt. Hij is alleen een beetje autiestiesch maar dat maakt toch niet uit” Enthousiast komt het uit haar mond. ”Het maakt ook zeker niet uit!” Zeg ik. ”Maar daarom is het wel fijn dat je broer rustig zwemles krijgt. Samen met jou en zonder andere kindjes en prikkels zodat jullie het zwemmen goed kunnen leren.” Ze knikt begrijpend.

Ze kijkt uit haar raampje en ziet een dame van middelbare leeftijd op een driewieler fietsen. ”Mama kijk! Die mevrouw heeft nog zijwieltjes aan haar fiets en ik kan al zonder zijwieltjes fietsen” zegt ze trots. ”Misschien moet iemand haar helpen om ook zonder zijwieltjes te fietsen? Of nou…misschien is die mevrouw wel gehandicapt en lukt dat niet. Daarom woont ze natuurlijk ook hier.” Concludeert ze terwijl ze het hardop uitspreekt. ”Dat denk ik ook zusje”.

Rijkdom

Ik parkeer mijn auto voor het zwembad en kijk voordat ik uitstap nog even naar mijn kroost in de achteruitkijkspiegel. Wat een rijkdom zit er op mijn achterbank. Ik klik even later hun gordels los en loop met in mijn linkerhand de hand van zusje en in mijn ander hand die van zoonlief naar binnen.

Met alle liefde trotseer ik de lange autorit, te warme kleedkamer en omkleedongemakken voor ons wekelijkse zwemuitje.

Lees hier: Zusje praat #1