Tien jaar geleden nam ik afscheid van mijn toenmalige collega’s van de kapsalon waar ik vijf jaar heb gewerkt. Het kappersvak paste mij niet meer en ik was toe aan een nieuwe uitdaging die ik vond op kantoor. Bij mijn afscheid zijn aardig wat tranen gevallen want dat ik zeker was van mijn besluit een ander pad in mijn carrière te gaan bewandelen betekende niet dat het een makkelijke keus was. Het team waarin ik werkte was zo ontzettend hecht en fijn. Jarenlang lief en leed gedeeld. Naast cadeaus en kaartjes kreeg ik het kinderboek: Lieve Lieve… Voorin hadden mijn collega’s lieve woorden geschreven. Dat als ik ‘later’ kinderen zou krijgen ik ze kon voorlezen uit dit boek en dan nog eens aan hen zou denken. Geloof me… dat is zeker gebeurd…

Zoonlief heeft een jaar (1,5 dag per week) op het kinderdagverblijf gezeten voordat hij naar het huidige kdc ging. Op het kinderdagverblijf koos hij altijd één boek uit de stapel. Of er nou vijf of honderd boeken op de plank stonden en op wisselende plekken, hij wilde altijd het boek: ‘Fiet wil rennen’ hebben. Toendertijd zaten wij pas in het beginstadium van de stagnatie van zijn ontwikkeling. Van autisme hadden wij nog nauwelijks gehoord. Het viel wel op dat hij altijd dát boek wilde hebben. Dat het boek uiteindelijk zo speciaal zou worden hadden wij toen nooit kunnen bedenken…

Fiet wil Rennen

Fiet wil rennen is het verhaal van Fiet. Fiet wil altijd rennen. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Door weer en wind. Regen, tegenslagen het maakt niet uit. Als hij maar kan rennen. Tot het op een dag zo hard waait dat hij amper vooruit komt. De eendjes nodigen hem uit om lekker te dobberen op het water maar dat wil hij niet. Fiet wil niet dobberen op het water, Fiet wil rennen. Fiet komt in zijn poging vooruit te komen allerlei dieren tegen die adviezen geven om vooruit te komen op hun manier maar dat wil Fiet niet. Fiet wil niet kruipen, zwemmen en vliegen. Fiet wil rennen. 

Fiet wordt erg boos op de wind. Hij wil rennen en het lukt niet. Hij wordt zo boos dat hij zich omdraait en afwendt van de wind en daar ineens heeft hij alle wind mee en rent hij zo hard als nooit tevoren.

Ik vind het een prachtig verhaal en met name tussen de regels zo mooi geschreven. Iedere keer als ik het boek pak denk ik aan de heftige tijd van een paar jaar geleden en hoe dit boek het ons allemaal onbewust al vertelde. Over mijn eigen bijzondere Fiet.

Lieve Lieve

Een paar maanden geleden kwam Lieve Lieve ook van de plank. Met een glimlacht sloeg ik het boek open en las de lieve stukjes van mijn toenmalige collega’s. Tien jaar geleden het boekje gelezen maar daarna jaren lang als decoratie op de boekenplank bij zoonlief gestaan totdat zusje het boek graag wilde lezen.

‘Lieve Lieve gaat over lieveheersbeestje Lieve en haar vriendje Bor de tor. Omdat Lieve dol is op stippen, voorziet ze alles in haar omgeving van stippen. Haar hele interieur is gestippeld en ze bakt graag stippentaarten. Omdat Bor verliefd is op Lieve en hijzelf als tor geen stippen heeft is hij bang dat Lieve hem niet ziet staan. Niets is minder waar. Lieve vindt Bor mooi zoals hij is. Zijn bijzondere, unieke zelf.

Ik heb het de laatste bladzijde met voorlezen (wederom) niet droog gehouden. Ik kreeg een knuffel van zusje die zelf al de conclusie trok. ”Je moet zeker huilen omdat het voor Lieve niet uitmaakt dat Bor anders is?” zegt ze. ”Dat klopt, lief zusje” en ik houd haar nog even extra stevig vast.