We kennen allemaal wel de verschillende fases waarin onze kinderen zich bevinden. Of ze nou wel of geen autisme hebben. Soms loopt alles goed en op rolletjes, soms lijkt het wat stil te staan of ervaren we weerstand en weinig vooruitgang.

Ook wij kennen deze pieken en dalen in het doen en laten van zoonlief. Soms enorm goed in zijn vel en lijkt hij van alles op te pikken. Soms zo’n kort lontje en lukt het allemaal niet.

Leergierig

Ik vind het leuk jullie te vertellen dat zoonlief in een leergierige fase zit. Daar waar zijn functioneren en niveau eigenlijk al vrij lang stabiel is -en jaren onder zijn kalenderleeftijd- zochten wij toch wat uitdaging om zijn ontwikkeling te stimuleren. Eigenlijk om simpelweg zijn zelfredzaamheid wat te vergroten. 

Voor velen hele basis klusjes maar voor ons superleuk om te zien hoe hij dit oppakt. Zo helpt hij mij ’s morgens met het openen van de gordijnen en het uitruimen van de vaatwasser. Draagt hij zelf zijn rugzak als we naar het kdc gaan en pakt hij zelf zijn pyjama van zijn bed bij het avondritueel.

Eigenlijk is Luuk hiermee begonnen. Ik had toch vaak zoiets van: ‘ik doe het wel’ of ik dacht er simpelweg niet eens meer zo bij na en klaarde het klusje zelf uit automatisme. Zo viel het mij wel op dat bij het inschenken van limonadesiroop zoonlief zijn beker zelf al van het aanrecht pakt en hem onder de kraan houdt. Ik trots tegen Luuk: “Kijk nou, zoonlief houdt zelf zijn beker onder de kraan”. Waarop Luuk aangaf dat met hem geoefend te hebben. Ook in de supermarkt legt zoonlief boodschappen op de band waar Luuk al even mee aan het ‘trainen’ was.

Eerder was hij hier nog niet aan toe en begreep hij de opdracht niet. Nu is hij zo in zijn ontwikkeling dat hij vaak wel snapt wat er van hem verwacht wordt. Soms is de opdracht nog te moeilijk (zelf aankleden, jas uittrekken, naar de wc gaan) maar ook dat blijven we oefenen.

Zelfstandig(er)

Hopende natuurlijk dat het hem steeds beter lukt om zelfstandig(er) te zijn. Ik geloof in de tijd, geduld, herhaling, vertrouwen en groei. Voor nu pakt het allemaal goed uit en lukt het.

Zo kunnen kleine dingen groot zijn!

Wat zijn jullie mijlpalen in het gezin waarin autisme een rol speelt? Ik ben heel benieuwd!