Hieper de piep Hoera! Zoonlief is zeven jaar! Zo’n twee weken geleden was hij jarig. Een stralende zonnige dag, net zoals zeven jaar geleden toen we in mei al een hittegolf te pakken hadden. Dat soort dingen vergeet je ‘natuurlijk’ nooit meer als moeder! Wij vierden de verjaardag van zoonlief wederom klein. Zonder teveel extra prikkels. De dag zelf mocht hij kiezen wat we zouden eten. Dit door middel van het aanbieden van twee picto’s. Zijn favoriete twee P’s. Patat of pannenkoeken. De picto’s deden op dat moment niet zoveel voor zoonlief, waarop zusje vroeg of zij anders voor zoonlief mocht kiezen. Het werden pannenkoeken bij ons favoriete pannenkoekenrestaurant.

Heerlijk hebben ze gegeten, gespeeld. Na afloop nog een ijsje gehaald bij de ijssalon in het dorp. Het was een gezellige dag. De zaterdag na zijn verjaardag vierden wij zijn verjaardag met een klein koppeltje visite. Een paar uurtjes in de middag. Afgebakend.

Steevast krijgen Luuk en ik de vraag van onze broers en zussen of wij nog een cadeau voor zoonlief weten. Na al die jaren is dat eigenlijk nog steeds niet het geval. Hij heeft weinig tot geen interesse in cadeaus. Is nog steeds heel blij met rollen cadeaulint en is het liefste buiten op de trampoline aan het springen of aan het wandelen naar de speeltuin waar hij zich op zijn manier vermaakt met takjes, steentjes en het verzamelen hiervan.

Al jaren vragen wij dus geld om op zijn spaarrekening te zetten voor als hij wel iets heel leuk gaat vinden of zoals Luuk en ik nu tegen elkaar gezegd hebben dit jaar: hem een belevenis te geven.

Zo gaan we deze zomer een keertje extra naar de Efteling of een andere activiteit doen waar hij zo van geniet. Het snoezelcentrum staat inmiddels al bijna een jaar op mijn lijstje en zo zijn er nog wel meer (pret)parken waar we graag met de kinderen naartoe willen.

Een belevenis cadeau. Herinneringen maken. Een activiteit waar ze hopelijk nog lang met een lach aan terugdenken. Als de batterijen van het speelgoedautootje op zijn, als de bal lek is en het lego met een laagje stof op zolder staat, blijven de herinneringen aan de quality time van ons gezin hopelijk in zijn geheugen gegrift. Met gouden letters en het welbekende gouden randje.

Proost op zoonlief!