Autisme en vakantie. Het blijft een lastige combinatie. Ik schreef anderhalf jaar geleden dit blog over vakantie en dat het vaak gewoon niet goed lukt. Dat het niet als vakantie voelde en het nog harder werken was dan thuis. Vorig jaar ging de vakantie al een heel stuk beter en kwam het ‘echte’ vakantiegevoel al meer naar boven. Er zat een stijgende lijn in, en dat zette het afgelopen jaar door. Het vertrouwen was groot. Zo groot zelfs dat we besloten om een kleine week naar Mallorca te gaan. Vliegen met de kinderen en te vertoeven in een All Inclusive resort.

Voorbereiding

Tuurlijk hebben we er goed over nagedacht. Is dit echt een goed idee? Maar het ging en gaat zo goed met zoonlief. Hij is in zijn doen en laten zo gegroeid. Een stuk rustiger. Zijn begrip is een stuk beter. Kortom we hadden genoeg vertrouwen in een vakantie in het buitenland. Uiteraard met een goede voorbereiding.

We vlogen vanaf Rotterdam wat binnen twintig minuten van ons huis te bereiken is. De auto werd geparkeerd op lang parkeren dus niet teveel gedoe om überhaupt op de luchthaven te komen. Hoewel de luchthaven van Rotterdam de laatste jaren erg gegroeid is, is het aanzienlijk rustiger dan Schiphol. We hadden de stoelen in het vliegtuig zorgvuldig uitgekozen. De laatste rij. Zoonlief en Luuk helemaal achterin, zusje en ik voor hen. We hadden de crew van het vliegtuig ingelicht en de passagiers naast ons. Iedereen vol begrip. Het scheelt altijd zo als je rustig uitlegt wat er aan de hand is, is mijn ervaring. Genoeg zoethoudertjes aan boord maar eigenlijk helemaal niet nodig. De kinderen vonden het allebei geweldig. Zoonlief kreeg zelfs nog de slappe lach! Zolang er maar beweging in zit vindt hij het goed. Na anderhalf uur in de lucht werd de daling alweer ingezet. Twee uur naar vertrek werd er geland op de luchthaven van Mallorca. Een klein uurtje later arriveerden wij in het hotel. We kregen een prachtige kamer toegewezen op een super plekje. We konden vervolgens aanschuiven bij het diner waar voor ieder wat wils te krijgen was. Genoeg keus aan eten wat de kinderen ook lekker vinden (iets wat we van te voren nog gecheckt hebben).

We hebben vijf dagen gezwommen, gegeten, rust momentjes op de kamer met iPad ingelast. We maakten een dagschema. Standaard ’s avonds na het eten naar de minidisco voor zusje en daarna nog een rondje lopen in het centrum met als afsluiter van de dag een ijsje. De volgende morgen met zijn vieren aan het ontbijt waarnaar we vervolgens ingesmeerd en wel ligbedjes opzochten om bij het zwembad te vertoeven. Om wederom heel veel te zwemmen in de drie verschillende zwembaden die op het complex aanwezig waren. Waarbij de kinderen bijkwamen met Slush Puppy op het bedje en ‘ s middags met kipnuggets en tosti’s hun buikjes vulden.

Genieten

Wat hebben we genoten. Leuke gesprekken gevoerd. Begrip als je vertelt en open bent. Wat gunde iedereen ons deze fijne tijd. Óok als zoonlief handdoeken nat spetterde, zei men dat ze het zo mooi vonden hoe hij genoot. Want dat deed hij. Er was een stuk minder van zijn autisme en beperking te merken. Zo ontspannen. Continue aan het lachen en genieten.

Verwachtingen

Ik geef eerlijk toe, de verwachtingen waren hoog. We zagen het ook echt zitten en hadden de dagen goed bestudeerd en ingedeeld. Toch is het altijd afwachten hoe het precies gaat. Ik ben zo dankbaar dat zelfs de hoge verwachtingen werden waargemaakt en zelfs overtroffen! Ik heb een aantal keren gehuild van blijdschap en ontlading toen eenmaal thuis de mensen om mij heen vroegen hoe de vakantie was geweest. Wat is het fijn om na zeven jaar en zoveel jaar heel hard werken en investeren een keer écht goed te ontspannen en vakantie te kunnen vieren met het complete gezin! We komen van ver en wie had dit een paar jaar geleden gedacht…

Altijd blijven dromen, altijd kijken naar mogelijkheden. Hoe klein ze ook zijn. En soms, heel soms komen zelfs grote dromen uit.